Zapisz się! Informacje o nowościach będziesz dostawać na e-mail! Tylko świeżutkie informacje ;-)

Zapisuję się!
dlaczego warto?

Zamyśliłem się i zapomniałem dać piątki, pardon.

Narobił się, narobił. Ktoś zawsze wie lepiej, sam nie chciałem przepuścić paru rzeczy:) ale potencjalni malkontenci usłyszą, że mogli byli wpłynąć na kształt przekładu - forum tłumaczeniowe ciągle działa. Dużo książek się tłumaczy:)

Ach, już niedługo moja własna podstawka. Super.

Nie zapominajcie o redaktorze, nawet jak się tłumacz gdzieś pomyli, to redaktor ma to obowiązek wychwycić i poprawić. Akurat terminologia polskiego przekładu jest schludna i spójna (w przypadku mechaniki obrażeń, nawet bardziej spójna stylistycznie od oryginału), jedno co tam mi nigdy nie stykało, to brak podziału na tury i rundy w walce, tylko same tury - ale tu zostało, co było.

Tomasz - poczekaj, nie uprzedzaj się.

I trzymajcie kciuki, żeby "Second Sight" szybko wyszedł.

Drodzy państwo obsługo :)

czy można liczyć na jakieś zdjęcie (lub kilka) ze środka książki? Jakiś spis treści (tytuły rozdziałów)? Cokolwiek, bo szukam satysfakcjonującej recenzji, a nie mogę znaleźć.

Gra jest na licie do zakupu, po zbadaniu, rzecz jasna - może wreszcie dobry piracki rolplej?

Ktoś się chyba spóźnił;) Wydawnictwo Asmodee nie zna widać "Troi".

Z recenzji Michaela Treski: "So is it the supreme role-playing game of all time? No, but then again, it doesn't try to be. Call of Cthulhu is a tight game. It reminds the Keeper that monsters don't bargain, they don't make sense, that things should be mysterious, and you should never say, "A Mi-Go lands next to you." Call of Cthulhu is about role-playing in a shared universe of horror that's ultimately doomed, but it's all about fun too, because it's a GAME. Call of Cthulhu is about a very serious subject and yet it doesn't take itself too seriously. If anything is perfect in Call of Cthulhu, it's in presenting the act of role-playing itself. Other role-playing games could learn something from its presentation."

I jedna zmiana - choć jestem zagorzałym wampirystą i, tym bardziej - choć lubię się pośmiać na sesji, mam Zew Cthulhu za najlepszego rolpleja Kiedykolwiek i Gdziekolwiek. Ksiązka ze wszech miar godna polecenia, ale tylko jako sugestia - należy czytać ją instensywnie między wierszami i posłać w diabły oficjalne scenariusze, a potem zagrać niepokojąco realistyczną sesję, w której styraszą cienie.

Graczom wara od bestiariuszy i ksiąg magii, Strażnikom od dedekowego podejścia, chyba, że macie ochotę na tzw. Pulp Cthulhu (na podręcznik czekam chyba trzeci rok).

Cytat na wstępie komentarza to kwintesencja tej gry, niezłe podejście do zdefiniowania jej "duszy". Szczerze polecam. Zwłaszcza, że wreszcie mamy szóstkę.

Zdecydowanie lepszy od "B: the Legendary" ("Linie Krwi: Wydumani"), grywalniejsze rody, w udatny sposób zregionalizowane, znak jakości Q dostają ode mnie Architekci Monolitu i Nelapsi, za 'churchtower gaze' :)

Pozostaje czekać na bardzo obiecujące zamnięcie trylogii - "Bloodlines: the Chosen"... i tak, wiem, znam WW, trylogii, jasne... ;)

Castor, każdy z gemów zawiera kropelkę krwi ze stygmatów epomnimicznego Palmera.
A tak przy okazji:

Eldritch
a.
Scot. l. poet. niesamowity, nadprzyrodzony.

No i wrócił do oferty. Doskonale - powiedziałbym. Bo i podręcznik świetny. Chciałem go kupić dwa i pół miesiąca temu, kiedy siadałem do tłumaczenia, żeby nie ograniczać się tylko do pracy przed komputerowym .pdf-em, niestety, nie udało się. Teraz muszę odłożyć troszkę, to kupię sobie drania, zanim, po wakacjach, (może) dostanę własną kopię wersji polskiej. Zamiast "Seconda" kupiłem sobie podstawkę, wampira, maga i promyka, ale wciąż "Sighta" właśnie mi na półce brakuje :)

O podręczniku powiedzieć można wiele, ale nie to, że się nie przyda. Siłą rzeczy musiałem przeczytać go kilkakrotnie - z wad, cóż, nie jest wolny od edytorskich pomyłek - usunięto z niego jeden Atut, nazwa którego pozostała na liście (jego opis zmieściłem na swoim blogu tłumaczniowym na poltku), w rozdziale czwartym brakuje jednego obiecanego rytuału, z łatwością można sobie jednak dopowiedzieć jego działanie - to właściwie tyle.

"Second Sight" to suplement do podstawki i czterech głównych systemów - moim skromnym zdaniem najciekawszy suplement dla śmiertelników. Tak jak "!3th Precinct" daje możliwość rozegrania dobrego serialu policyjnego w realiach ŚM, a "Skinchangers" pozwalają Ci zmienić się w nosorożca albo własną matkę, tak "Second" albo "Oczyma Duszy", jak będzie nazywała się najprawdopodobniej wersja polska, eksploruje przebogaty (ha, bogatszy znacznie od magowego) świat śmiertelniczej magii (moim zdaniem najsilniejsza strona dodatku), psychotroniki (popularnej psioniki, choć słowo to pada w książce może dwa razy) oraz techniki budowania atmosfery zepsucia, zaszczucia, grozy i plugastwa znanej z mojego ulubionego systemu RPG,
"Zewu Cthulhu" - rozdział czwarty poświęcony jest właśnie lovecraftowskim demonom i świetnym schematom budowania kronik i arcy-antagonistów podpisanych pod specyficzne tematy wiodące - żądzę, nienawiść, znużenie - naprawdę, cały Lovecraft i jego koledzy wyeksploatowani - bez bestiariusza, dodam, co liczy się tylko na korzyść.

Psychotronika i taumaturgia (śmiertelnicza magia) od strony papierowej to ponad sto Atutów, które pozwalają stworzyć bohatera-psychotronika (od "Podpalaczki" Kinga po telepatycznego szpiega, od "Willarda" po chłopca z "Szóstego Zmysłu") oraz bohatera-taumaturga, taumaturga, który jest de facto pomniejszym szablonem (jak ghul lub półkrwi wilkołak). Taumaturgiczny fragment książki zawiera szczegółowe na tyle, na ile pozwala na to miejsce opisy sześciu magicznych tradycji - komunijnej magii kojarzonej z satanistami, szamanizmu, taoistycznej alchemii, wuduizmu, magii ceremonialnej i czarostwa - z ich tłami kulturowymi i mocami. To jest dla mnie serce ksiązki - daje ona zestaw narzędzi do przełożenia na mechanikę gry dowolnej istniejącej na ziemi tradycji magicznej, nie mówiąc już o tym, że te, które opisuje, opisuje bardzo porządnie.

Fani psychotroniki dostaną za to kilka altrnatywnyc hhistorii wyjaśniających pochodzenie dziwnych mocy umysłu, dzięki którym będą mogli sobie rozegrać wszystko od "Przerażaczy", przez "X-men" po "Supernaturala" czy subtelny horror z niepojętym w tle.

A na dodatek - podręcznik zawiera również przygodę. "Czyń swoją wolę" to przygoda, która w dość ciekawy sposób pozwala wymusić na graczach (o ile to nie banda turlaczy) zastanowieie się nad kwestią "czy naprawdę chciałabym/chciałbym mieć paranormalne moce?" - niewiele przygód tak bardzo igra z Moralnością postaci.

Podsumowując - jako, że jest to podręcznik stricte modułowy, Narrator z łatwością moze odrzucic wszystkie te jego fragmenty, które uzna za głupie, przesadzone lub dziecinne. Razem z podstawką, "Antagonistami" i "Opowieściami z 13-tego Posterunku", "Oczyma Duszy" zmienia grę śmiertelnikami w coś potencjalnie nawet sto razy ciekawszego od gry istotami nadnaturalnymi. A kiedy śmiertelnik się znudzi i odkryje, że pisane jest mu przeistoczenie lub Przebuidzenie - cóż "Second Sight" oferuje kilka sugestii odnośnie konwersji psychotroników i czarowników na wampiry, wilkołaki i magów.

Raz jeszcze - polecam. Jeśli gracie w nowy Świat Mroku, ta książka naprawdę się pzyda. Nieważne, jakiego rodzaju kronikę rozgrywacie. No, chyba, że bez magii i cudów. Ale jaki to wtedy ŚM?

Oczywiście polecam też zaczekanie na polską wersję :)

A ja ich tak prosiłem o jakiś afrykński setting. Ech.

Poza tym, miło, że bloodlinie opisane w "Iniemamocnych" są ciekawe i funkcjonalne, zwłaszcza w porównaniu z dziwadłami z "Babiego Koła". Linia Krwii 'Lynx' mnie urzekła.

Otóż wyjdzie po polsku, pod koniec przyszłego roku, o ile się nie mylę. Dołożymy starań (piszę w imieniu zespołu tłumaczy nWoD, mam nadzieję, że mnie za to reszta nie zgani), by przekład okazał się co najmniej równie dobry, co oryginał, choć trzeba przyznać, że podręcznik sprawia pewne problemy... Zapraszam na forum przekładu nowego Świata Mroku na serwisie Poltergeist, każdy może wypowiedzieć się na temat proponowanych tłumaczeń w zakładanych przez tłumaczy wątkach.
JB

Jak bawisz się w ograniczoną mechanikę, możesz ładnie takimi couterkami pokazywać graczom uciekającą żywotność... choć, co ja gadam, w cthulhu rzadko kiedy zwracamy na to uwagę... albo - hm, do wampira, blood points doskonałe. Choć fakt, kupiłem je, żeby symbolizowały spalonych heretyków w karciance "Katedra" :)))

Baboslav, podzieliłbyś się wiedzą na temat zawartości... niby czytałem recenzję na RPGnow, ale opinia rodaka to zawsze coś więcej...

Z tego, co wiem, to jest stand-alone, około 30% podręcznika zajmuje system, najmniej poświęcone jest settingowi. Nie widziałem podręcznika, ale ludzie oceniają, że to najładniejsze dziecko Chaosium... choć to wiele nie mówi, bo Chaosium podręczniki wydaje brzydkie :)

Zadziwiające, że mówi to taki dusigrosz jak ja - ale jest świetna. Pieknie wydana, poręczna, grywalna. Nie jest łatwo przegrać. O nie... Najtudniej nauczyć się współpracy :) lovecrafta i Cthulhu lubię bardzo - to pomogło, bo wiele rzeczy, ciekawostek, brałem jak coś normalnego, wręcz za dobrą monetę. Powiem - jest rozbudowana, ale nie przekombinowana. Trudno coś takiego samemu wymyśleć :) gra się świetnie, najlepiej w 5+ osób, chyba nie modyfikowaliśmy zasad. Polecam szczerze.