Kostki kupiłem bardziej jako inspirację niż grę, ale i tak uważam, że jest to genialny produkt. Każdy obrazek z actions to jakaś czynność, więc dobrze dodać też kostki z podstawowego zestawu.

Chaos w Starym Świecie to jedna z najlepszych (jeśli nie najlepsza) gier planszowych z jakimi do tej pory się spotkałem. Nieformalne negocjacje "nad planszą" są tu równie istotne, co rozgrywka "na planszy".

Dodatek "Rogaty Szczur" można porównać do dodatku White Moon (Ghost Stories) - całkowicie odmienia rozgrywkę, wręcz wywraca ją na drugą stronę. Dużym plusem jest też zwiększenie ilości graczy.

Polecam!

Gra nie zachwyciła. Podobnie jak inne gry Phalanx jest bardzo prosta, bardzo dobrze nadaje się do spotkań, gdzie granie nie jest głównym gwoździem programu, a jedynie dodatkiem do filmu, rozmów, itp. - można z powodzeniem jednym okiem oglądać film, a drugim śledzić sytuację na planszy. Jak dla mnie trochę za mało główkowania.

Dość duża losowość i uzależnienie możliwych działań od kart akcji potrafi mocno ograniczyć rozgrywkę i zniechęcić do gry (np. jeśli do wygranej potrzebujemy budynków, a nie mamy żadnych kart pozwalających je budować).

Grałem tylko w trybie na 2 osoby i było za prosto i za nudno. Domyślam się, że w więcej osób chaos na planszy robi się większy i może być trochę ciekawiej, ale nie sądzę, żeby rozgrywka wciągała tak jak choćby w wysokim napięciu.

Wykonanie dość estetyczne, choć również nie powala.

Smaku dodają znane ze ŚD postaci, ale nie dla każdego jest to wystarczający powód do zakupu gry, zwłaszcza, że związek między postacią, a dostępnymi na karcie akcjami nie jest bardzo wyrazisty, nie dodaje klimatu jak np. karty w Machinie, czy nawet w Gilotynie.

Ech... No nie jest to produkt wart swojej ceny.

Obiektywnie niby dostajemy 12 kostek za 40 złotych, to daje niecałe 3,5 złotówki na kostkę - w sumie cena ok. ALE

wykonanie kostek jest takie sobie - przeciętne. Do cacuszek naszych rodzimych kostkomistrzów jest im tragicznie daleko.

Z drugiej strony - dobór rodzajów kostek woła o pomstę do nieba. Domyślam się, że założeniem było, iż jest to zestaw raczej dla graczy niż dla MG - ale oceniamy produkt w naszych realiach - a polscy gracze raczej rzadko dbają o to, by mieć własny zestaw kości (zwłąszcza niestandardowych).

Zamiast 1 niebieskiej, 1 czerwonej, 1 zielonej powinny w środku wylądować 3 czarne. (zwłaszcza, że z racji słabej jakości w pierwszych egzemplarzach core setu były dodane dodatkowe kości reckless i conservative).

Kupujcie tylko, jeśli was ciśnie. I tylko na spółkę z graczami :)

Kostka jak kostka. Jako pomocnik do improwizowania na sesjach - spoko, może być.
Toczy się w porządku, plastik ok. Znaki czytelne. Fajny pomocnik za niską cenę.

Klasyczna kostka do bitewniaków - nic dodać nic ująć. Cena w porządku, jakość kostek również. Na pewno tańsza alternatywa dla zestawów GW.

Świetna alternatywa dla kostek specjalnie projektowanych do niektórych systemów. Ja użyłem ich jako Fortune i Misfortune dice do WFRP 3ed. - wychodzi o niebo taniej (zwłaszcza, że w zestawach dodatkowych kości jest tylko jedna Misf i tylko dwie fort).

Wydawało mi, że kostki będą nieco mniejsze. Na szczęście większa ścianka nie utrudnia korzystania z kostek. Ważna informacja - każda ścianka jest lekko zfrezowana w środku, tworząc wgłębienie o kształcie kwadratu - jakby miejsce na naklejkę.

Ja po prostu namalowałem potrzebne symbole farbkami do figurek.

Świetna alternatywa dla kostek specjalnie projektowanych do niektórych systemów. Ja użyłem ich jako Fortune i Misfortune dice do WFRP 3ed. - wychodzi o niebo taniej (zwłaszcza, że w zestawach dodatkowych kości jest tylko jedna Misf i tylko dwie fort).

Wydawało mi, że kostki będą nieco mniejsze. Na szczęście większa ścianka nie utrudnia korzystania z kostek. Ważna informacja - każda ścianka jest lekko zfrezowana w środku, tworząc wgłębienie o kształcie kwadratu - jakby miejsce na naklejkę.

Ja po prostu namalowałem potrzebne symbole farbkami do figurek.

Kostka jak kostka. Na sześciu ścianach raczej trudno zawrzeć jakieś większe niuanse dotyczące nastroju, ale jako pomocnik do improwizowania na sesjach - spoko, może być.

Wydaje mi się, ale może to niczym nie poparte wrażenie, że nie do końca równe są ścięcia na ściankach, przez co kostka jest lekko oszukana - ale może to być casus tego egzemplarza.

Świetna stand-alone'owa przygoda. Osobiście uwielbiam takie odległe miasteczka, wioski, które skrywają własną, mroczną tajemnicę, lecz mimo to żyją własnym życiem. Lubię to zasymulowanie życia toczącego się tuż obok heroicznych wyczynów graczy.

Witch's song właśnie taka jest - wyrastająca z osobistego dramatu matki i dziecka. Nie jest to heroiczne ratowanie świata, tylko ciężka orka na ugorze - i to jest świetne.

Dodatkową zaletą jest wprowadzenie do gry mrocznych elfów (a raczej przybliżenie ich). Mroczne elfy zawsze wydawały mi się raczej rzadkimi gośćmi w starym świecie - tutaj ich obecność jest jak najbardziej uzasadniona. Fajna sprawa.

Ogólnie polecam dodatek gorąco!

Po pierwsze - sakiewka śmierdzi. Różnie to może ludziom pasować, ale na pewno nie jest to zapach prawdziwej skóry.
Po drugie - faktycznie, kostki z niej wypadają, do bezpiecznego noszenia kostek się nie nadaje.

Ja akurat kupowałem sakwę jako rekwizyt na monetki - więc dla mnie ok.

Choć jestem trochę zawiedziony ilością potworów dostępnych w dodatku (chodzi mi o kartonowe "standy" - o wiele bardziej przydali by się dodatkowi zwierzoludzie, szkielety, gobliny itp. standardowe tłuczki niż NPCe z konkretnych przygód) to uważam, że jego zakup to dobra inwestycja. Łatwiej prowadzić mając przed nosem karty, niż czytając dane z podręcznika. Karty poszczególnych grup potworów dodają potyczkom fajnego "twista".

Z dodatku na dodatek WFRP 3ed. jest coraz lepsze.

Pomysły mechaniczne to oczywiście swego rodzaju wisienka na torcie, ale mnie najbardziej urzekają coraz miodniejsze i bardziej barwne opisy i "klimatyczne mięcho" (opisy bitew, armii) nowych dodatków. Niestety, wciąż nie są to sążniste knigi znane z poprzednich edycji, ale językiem biją je na głowę.

Dodatek, oczywiście, głównie dla fanów tredycji, z racji na rozszerzenia mechaniczne raczej powinien mieć pierwszeństwo na liście zakupów przed dodatkami kampanijnymi.

Graj fabułą - kolejny z almanachów Portalu. Niestety w mojej opinii jest on słabszy od Graj z głową i Graj trickiem. Najmniej tutaj rewolucyjnych pomysłów, mało też rzemieślniczych porad przydatnych przy tworzeniu scenariuszy. Materiał Mattiego jest wyraźnie słabszy od pomysłów trzewika.

Niemniej wciąż jest to pozycja warta zakupu.

Mimo długiego stażu w mistrzowaniu sięgnąłem po kolejny z almanachów z miłą chęcią, oczekując tylu porad i pomysłów, żeby od razu zachciało się siąść do pisania. I nie zawiodłem się. Graj z głową wchłonąłem błyskawicznie.

Niektórzy burzą się, że Almanachy Portalu przysłużą się głównie niedoświadczonym MG lub że rady te znane są już od wielu lat i niejednokrotnie ukazywały się w artykułach czy to w prasie czy w portalach internetowych.

Jednak z drugiej strony nie było jeszcze takiego jednolitego opracowania tych technik, takiego zbioru wszystkich artów w jednym miejscu. Do tego za rozsądną cenę.

Polecam wszystkim fanom RPG.

Gra jest powalająca. Gęsta i skomplikowana. Zdecydowanie strategiczna - raczej nie dla miłośników przygodowego hasania po podziemiach. Dużo kombinowania z momentami "stawiam wszystko na jedną kartę"

Plusy:
- mechanika bardzo mocno powiązana z otoczką fabularną
- po przyswojeniu zasady intuicyjne
- wysokie replayability - w każdym wariancie gry.

Minusy (ale raczej drobne):
- momentami niejasna instrukcja (wydanie angielskie jest o wiele bardziej przystępne, choć różni się zasadami dot. niszczenia bram)
- choć elementy wykonane są estetycznie nie jest to jednak wciąż poziom znany z produkcji FFG, a przecież...
- cena Strongholda jest ledwie 20 zł niższa od podobnych wielkością produkcji FFG

Jeżeli cena nie stanowi bariery - polecam serdecznie

Ech... choć nietrudno mi wystawić ocenę "Graj trikiem", o tyle już napisanie opinii nie jest tak łatwe. Almanachy to "dzieła otwarte" - ich odbiór zależy od tego, kto je czyta...

1) Początkujący MG - znajdą tu z pewnością całą masę pomysłów na uatrakcyjnienie swojej sesji. Z drugiej strony taki MG może łatwo zostać "zindoktrynowanym" - Trzewik jako MG ma bardzo wyrazisty styl prowadzenia, jak i wizję RPG jako rozrywki - a to przekłada się zarówno na tematykę artykułów, jak i styl pisania. Nie każdemu MG może to pasować, to primo, secundo - mniej doświadczeni mogą zablokować się na inne formy gry. Jednak jeśli podejść do tej pozycji z otwartym umysłem i pamiętać, że nie jest to żadna wykładnia i święta księga - to na pewno cała drużyna dużo na niej skorzysta.

2) MG z dużym stażem, czynni - cóż - pewnie większość z tych sztuczek znają. Przykładowo - korzystanie z muzyki, z gazet czy map nie jest niczym nowym dla kogoś, kto ma 10 lat mistrzowania na karku. Może znajdą tu coś ciekawego dla siebie, ale pewnie te przydatne tricki będzie można policzyć na palcach jednej ręki. Z drugiej strony - almanach jest dość tani, ładnie wydany i fajnie go mieć w kolekcji.

3)MG z dużym stażem, w stanie spoczynku - tu podobnie jak w punkcie 2, ale z jedną różnicą - takie książki przede wszystkim działają pobudzająco ;). Od razu przypominają się czasy, gdy grało się co najmniej raz w tygodniu i człeka aż rwie, żeby znów zacząć tworzyć przygody i wpleść w nie te wszystkie sztuczki trzewikowe! Tak było w moim przypadku i bardzo cieszę się, że kupiłem ten almanach.

Tak więc to się przedstawia w mojej opinii. Kolejne części trylogii zakupię, jak tylko będzie okazja. :)

de Profundis...

Gra fenomenalna - ale nie dla wszystkich, podobnie jak pozostałe tytuły spod znaku Nowej Fali.

Czy był sens wznawiać dP? Uważam, że tak - zwłaszcza biorąc pod uwagę zjawisko retro-gaming. Z drugiej strony dP jest tak oryginalne i uniwersalne, że jak najbardziej należało się jej nowsze wydanie.

Artykuły o które wzbogacono nowszą wersję nie wnoszą może za wiele do samej esencji rozgrywki. To kolejne przykłady, pomysły. Ktoś może się na to krzywić, zwłaszcza na rozgrzeszenie grania przez e-mail, ale to znów - kwestia gustu.

Można też mieć następujące zastrzeżenie - gra poprzez listy to temat na artykuł, ew. ich cykl, a nie samodzielną grę. Może ktoś poczuł się oszukany, że kupił "wydmuszkę", gdyż cały sens gry sprowadza się do jednego zdania: "Piszcie do siebie listy w stylu lovecraftowskim". Koniec kropka.

Z drugiej jednak strony 35 złotych to nie fortuna, a deProfundis to gra tak oryginalna i pełna klimatu grozy, do tego rodzimej produkcji, że żal jej nie mieć w swojej kolekcji.

Dodatkowo - świetnie, sprawdza się jako uzupełnienie Zewu Cthulhu. Oczywiście pod warunkiem, że stawiamy na maksymalne wczuwanie się w postaci i to jest głównym celem naszej gry :)

O kostkach trudno się w sumie wypowiadać, bo to raczej gadżety i rzeczy kolekcjonerskie. Niemniej można powiedzieć coś też od strony merytorycznej.

1) Czytelność - sporo kostek "artystycznych" jest niewygodnych w użyciu - trudno odczytać z nich wynik. Kostki krasnoludzkie na szczęście są bardzo wyraziste i nie powinny wystąpić żadne problemy z odczytaniem cyfr.

2) Wykonanie - rewelacja. Bardzo fajny design oddający charakter "małej rasy". Kolorystyka również wzbogaca klimat.

Ogólnie - super.

W tym battle packu czekają na graczy naprawdę mocne karty. Cala cykl Morrslieba wywraca dotychczas utarte schematy gry na drugą stronę - vide talie na smoka dla High Elfów, czy presja na granie rozwinięciami.

Bardzo dobre, wytrzymałe koszulki, do tego z bardzo klimatyczną ilustracją. Nie mam żadnych zastrzeżeń.

Bardzo dobre, wytrzymałe koszulki, do tego z bardzo klimatyczną ilustracją. Nie mam żadnych zastrzeżeń.

Nowy cykl jest nastawiony na granie rozwinięciami. Każda z ras otrzymała kartę (support), którego wystawienie skutkuje konsekwencjami dla graczy, którzy mają nierozwinięte strefy. Przykładowo - po wystawieniu karty orków w strefach bez rozwinięć nie można bronić.

Ogólnie - bardzo fajny dodatek. Dla grających w WH:I obowiązkowo.

White Moon... to wzór dodatku do gry planszowej.

1) Rozgrywka

WM zmienia rozgrywkę drastycznie. Oczywiście wciąż chodzi o walkę z duchami, jednak konsekwencje wynikające ze śmierci wieśniaków są na tyle wysokie, że "odpuszczanie" upiorom nie wchodzi w rachubę. Trzeba działać błyskawicznie i zawsze wybierać najlepsze rozwiązanie, gdyż sytuacja na planszy może zmienić się ze stabilnej w galopujący kataklizm w ciągu jednej tury. Do tego kilka nowych zasad oraz nowy żeton planszy, który również wiele zmienia.

Śmiało stwierdzę, że to prawie nowa gra - granie z White Moon wydłuża czas żywotności Ghost Stories dwukrotnie.

2) Wykonanie

Przepiękne ilustracje i wzory figurek. Kryształki, podesty, portal - super. Jednocześnie warto zwrócić uwagę, na bardzo dobrze zrobione perforacje - żetony wychodzą gładko.

3) Cena

Bardzo korzystna. Porównując z dodatkami do Carcassonne czy Arkham Horror dostajemy naprawdę bardzo dużo za rozsądną cenę.

Bardzo dobre karty dla wszystkich ras. Cykl Wrogowie był na bardzo wysokim poziomie.

Z klasera nie korzystam często, więc cieńsze koszuli sprawdzają się idealnie.

W dodatku znajdują się kluczowe karty dla graczy, chcących stosować Skavenów. Pozostałe rasy również dostaną mocne wsparcie. Polecam.

Standardowy podkład. Szału brak, dobrze odwala robotę.

Ciekawsze elektrownie i dodatkowe tryby rozgrywki. Szczególnie cieszy mnie możliwość przedłużenia gry. Miodzio.

He he. Możliwość konkurowania z STOENem jest bezcenna.

Dla każdego komu znudzi się łojenie na podstawowych planszach.

Koszulki jak koszulki. W mojej opinii jak raz się spróbowało koszulek z wyższej półki (sztywnych), to te tańsze budzą potem tylko niesmak. Ale do trzymania w nich kart rzadko używanych - mogą być.

Świetna gra dla dwóch osób, na pół godziny.

Plusy:
+ w zasadzie cała mechanika na kartach
+ rozgrywka szybka
+ mechanika oddaje klimat ataku zombie i desperackiej obrony
+ momentami śmieszne opisy i "ruski" klimat

Minusy:
- od strony graficznej raczej słabo, ale to częściowo kwestia gustu. Jedynka IMO ładniejsza

Tak czy siak - polecam. Za grafikę nie obniżam oceny, ze względu na zmiany na plus w stosunku do 1 edycji.

Śliczne. Klimatyczne. Może tylko ciut mało czytelne, ale dają radę.

Nie jest to super zrównoważony dodatek, ale co tu dużo gadać - każdy gracz WH:I i tak go kupi, po to by mieć komplet kart i jeszcze większe pole manewru. W końcu karty, które dziś nie mają żadnego sensownego zastosowania z wyjściem kolejnych kart mogą okazać się podstawą śmiertelnego kombo.

Bardzo ciekawe karty, produkt dobry. Trochę dziwnie przerzucić się na polskie opisy z angielskiego, ale to pewnie kwestia czasu.

Jedyna uwaga - zdarzają się drobne błędy w tłumaczeniu.

Bardzo ciekawe karty, produkt dobry. Trochę dziwnie przerzucić się na polskie opisy z angielskiego, ale to pewnie kwestia czasu.

Jedyna uwaga - zdarzają się drobne błędy w tłumaczeniu.

Jestem świeżo po lekturze "Gathering Storm" i, cóż, mam problem z jednoznaczną oceną dodatku.

Primo - zaczynam powoli rozumieć główny zarzut openentów nowej edycji, czyli ukierunkowanie linii na wyciąganie kasy od klientów. Za każdym razem kiedy dostaję w ręce nowy dodatek do Tradycji zawsze jestem lekko rozczarowany.

Koszt jednego dodatku oscyluje w okolicy 100 złotych. Jest to sporo. Z trzech do tej pory wydanych mam poczucie, że jedynie w wypadku Adventurer's Toolkit było za co płacić i moje rozczarowanie było minimalne. Wiedziałem, że płacę za kilka dodatkowych kart, profesji, drużyn. Jednak już zawartość GM Toolkita i Gathering Storm... nieco mnie zawiodła. Ale - do rzeczy.

UWAGA - SPOILERY!




Gathering Storm...

Przede wszystkim - opis miasta Stromdorf. Ilościowo znacznie mniejszy, niż opisy miast znane z 2ed., o 1ed. nie wspominając. Z drugiej strony Stromdorf to niewielkie miasteczko, a opis jest wystarczający i, co ważne, bardzo plastyczny. Łatwo przychodzi wyobrażenie sobie miasta i życia w nim. Może to i dobrze, że autorzy postanowili odpuścić sobie opisywanie każdej ulicy i każdego pojedynczego sklepu - na 99% po zakończeniu kampanii BG nigdy więcej do Stromdorfu nie powrócą, a tym sposobem oszczędzono miejsca i pracy.

Kampania...

Przede wszystkim określenie kampania to pewne nadużycie semantyczne - to trzy przygody plus epilog, połączone ze sobą miejscem akcji oraz wątkiem rozbitego na części magicznego kamienia-mapy. Dodatkowi daleko do Ścieżek Potępionych czy Wewnętrznego Wroga. Pokusiłbym się nawet o stwierdzenie, że pod względem zawartości fabularnej i potencjalnej ilości sesji do rozegrania wypada gorzej niż Liczmistrz, Potępieniec czy nawet Splądrowane Krypty.

Przygody są od siebie całkowicie niezależne. Można je prowadzić w dowolnej kolejności, zmieniając jedynie nieco reakcje mieszkańców miasta i zachowanie burmistrza Adlera. Jedynie epilog należy rozegrać po ukończeniu wcześniejszych przygód. Nie ma jednak przewijających się przez wszystkie przygody postaci, których działania wymiernie wpływają na poczynania bohaterów, o takiej otwartości jak w Wieżach Altdorfu nie wspominając.

Same przygody również są liniowe. Oczywiście można je lekko zmodyfikować i osiągnąć większy stopień otwartości, jednak osobiście uważam, że nie ma co się męczyć.

Pod względem treści czy też potencjału "przygody" scenariusze nie są ani specjalnie zaskakujące, ani nie są gigantycznym wyzwaniem. Zadaniem graczy jest łażenie z miejsca na miejsce i bicie przeciwników dopóki owi nie wezmą nóg zapas. Każda przygoda ma identyczny schemat - wyprawa za miasto, walka z przeciwnikiem, odzyskanie kamienia, powrót. Nic szczególnego.

I właśnie ta przeciętność jest największą wadą dodatku. Spodziewałem się, że FFG postanowi udowodnić wszystkim malkontentom, że poza robieniem pięknych gadżetów, potrafią też napisać rewelacyjną kampanię! A tutaj... mizeria.

Mizeria, której nie osładzają ani dodatkowe "pionki" dla potworków i BNów (swoją drogą bardzo fajne), ani dodatkowe żetony, ani bardzo ciekawe karty rozkręcającej się burzy (wyglądają jak karty drużyny). Słabizny fabularnej nie przysłaniają też nowe karty czarów dla magii Waaaagh! czy nekromantów, dodatkowe akcje... bo to wszystko już było. To nie jest nic zaskakującego, nic świeżego.

***

Konkluzja: patrząc na dodatki do 2ed. które były w tej samej cenie co Gathering Storm, do końca nie jestem przekonany, czy warto było wydawać stówkę na średnie przygody + karty i żetony. W tej samej cenie dostawałem wypchany po brzegi treścią, fluffem i mechaniką podręcznik w stylu "Królestwa Magii" czy "Księga Spaczenia" (na marginesie: prawda jest taka, że z racji grania raz na dwa tygodnie nigdy z tej treści nie skorzystałem, ale to już inna sprawa). A naprawdę nie widzę powodu, dla którego FFG nie miałoby odpuścić sobie robienia dodatków p.t. kampania w nowym stylu (tzn. dodawania nowych żetonów/kart/znaczników na siłę), a skupiło się na stronie fabularnej.

Mam nadzieję, że kolejna przygoda - The Edge of Night - będzie na wyższym poziomie. O jakość Winds of Magic jakoś się nie martwię.

Gra jest rewelacyjna. Z każdym dodatkiem staje się lepsza. To druga podstawka którą kupiłem, aby móc mieć większą elastyczność w tworzeniu talii.

Format LCG również jest miły dla kieszeni :) i pozwala skupić się na tym, co w karciankach najfajniejsze - na konstruowaniu talii.

No i klimat Warhammera. Samo w sobie jest już dużym plusem.

Polecam!

A, właśnie - zapomniałem dodać. Ekran - jest naprawdę ładny. Śliczny wręcz. W środku ma masę zbytecznych informacji (ocena wykorzystania miejsca - dwója!). I jest za wysoki, jak dla mnie (oddziela od graczy, nie widać co dzieje się na stole). Ale grafikę ma śliczną.

Nie wiem dlaczego, ale spodziewałem się po tym dodatku czegoś więcej. Chyba zapomniałem, że Toolkity, to zazwyczaj zapchajdziury między pełnoprawnymi dodatkami...

GM's Toolkit to przewodnik po tym, jak wycisnąć więcej z narzędzi, które udostępnili Misiom twórcy gry. I tyle. Nie jest niczym więcej, ani niczym mniej.

Ogólne uwagi odnośnie Mistrzowania są doskonale znane już średniozaawansowanym MG.

Dodatkowa liczba żetonów jest miłym akcentem - ale czy faktycznie trzeba za nie płacić 90 zł? (biorąc pod uwagę, że pewnie całkowity koszt produkcji zamyka się w o wiele mniejszej kwocie).

Karty lokacji - część fajna, część badziewna (opis mechaniczny Skarbca - w skarbcu jest skarb. Zapytaj MG o szczegóły... :/)

Generalnie czekałem na więcej.

Dodatek sporo namiesza. Karty Wysokich Elfów są - na pierwszy rzut oka - nieco mocniejsze, w połączeniu z krasnoludami mogą stworzyć zabójcze kombo (leczenie stolic i jednostek wsparte mocarnymi wojownikami), ale i Mroczne Elfy nie wyglądają źle.

No i potrójna kopia Great Unclean One. :) Może karta nie powala (droga, jak to Wielki Demon), ale jaki klimat :)

Dodatek przychodzi w pudełku dopasowanym rozmiarami do zawartości i to jest plusik.

Nie zgodzę się natomiast z Łukaszem w kwestii powtarzania kart. Różnorodność kart w talii sprowadza się do tego, że nieraz trzeba rozegrać 10 albo i więcej partii, by trafiła się możliwość wykorzystania wymyślonego komba. Jeśli ktoś tak lubi to nie ma sprawy.

Podsumowując:
- dodatek bardzo fajny
- może ciut za drogi jak na 100 kart i 2 stolice...
- na pewno mocno namiesza

Świetna gra! Wczoraj testowałem i wypadła rewelacyjnie:

1) Wykonanie - ilustracje prześliczne i klimatyczne. Żetony poręczne (choć i tak cała gra wymaga bardzo dużego stołu, aby grało się wygodnie - taki format planszy, niestety). Jedyna wada - nie wszystkie żetony na punchboardach były odpowiednio mocno docięte; papier rwał się i trza było docinać je ręcznie

2) Mechanika - z pozoru wydaje się zagmatwana, jednak po kilku rundach ze zdziwieniem stwierdziłem, że jest bardzo prosta. Oczywiście musiałem przy pierwszej grze kilka razy sięgać do instrukcji, głównie by wyjaśnić jakieś niejasności. Rozgrywka przebiega bardzo sprawnie. Najważniejsze jednak wydaje mi się zbalansowanie gry, silny nacisk na kooperację (w zależności od postaci różnym graczom przypadną różne zadania - szybkobiegacz będzie zaopatrywał drużynę w sprzęt, lekarz leczył itd.). Szeroka liczba graczy (od 1 do 8) jest dodatkową zaletą - w żadnym wariancie gra nie wypada gorzej, a zasady nie są naciągane na siłę. No i najważniejsze - mechanika wspiera klimat gry! Już po kilku turach czuć ciepły oddech Wielkich Przedwiecznych na plecach i ze zgrozą człowiek wpatruje się w zapełniający się Tor Zagłady... (odliczający czas do przebudzenia). Im mniej graczy tym bardziej to czuć, trzeba podjąć trudne decyzje - biegać od bramy do bramy, czy może zwalczać szalejące po mieście potwory, by nie doszło do wybuchu paniki? A może jednak poświęcić turę i się uleczyć? Złotego środka praktycznie nie ma...

3) Klimat gry
Rewelacyjny. Zanurzenie się w świecie HPL porównywalne jedynie z RPGami. Rewelacja.

Podsumowując - gra jest świetna. Zrobiła na mnie olbrzymie wrażenie i mam nadzieję, że kolejne dodatki jedynie mnie w nim utwierdzą.

Cena jest wysoka - fakt. Jednak koszulki warte są takiej ceny - są sztywne i wytrzymałe. Dobrze zabezpieczają karty. Plus koszulki FFG są w różnych formatach, więc można też użyć ich do osłony kart w grach planszowych.

Cena jest wysoka - fakt. Jednak koszulki warte są takiej ceny - są sztywne i wytrzymałe. Dobrze zabezpieczają karty. Plus koszulki FFG są w różnych formatach, więc można też użyć ich do osłony kart w grach planszowych.

Oceniam ten produkt na: 3 - w porządku, bez rewelacji
Wszystko co jest w dodatku powinno być już w podstawce - zwłaszcza biorąc pod uwagę jej cenę.

Nowe karty akcji to głównie karty dla trzech profesji charakterystycznych: swordmastera, wardancera i ironbreakera, co chwieje równowagą gry. Do tego - co to za szalony pomysł, żeby te trzy profesje były profesjami BASIC???? Elitarne jednostki wojsk trzech ras profesjami podstawowymi? Z tak wypasionymi możliwościami?
Nie podoba mi się to.

Ale i tak cieszę się, że wreszcie będę mógł zagrać z 4 graczami. Co i tak nie zmienia faktu, że dodatek ten jest po prostu wyciągaczem kaski.

Co tu dużo gadać - kawał historii i tyle. Zjawisko Jesiennej ładnie opisał Tomasz Z. Majkowski w artykule, który do tomiku jest dodany i naprawdę nic więcej nie ma do dodania.

Trochę tylko żal, że dziś trzewikowe granie jest często piętnowane jako wypaczenie.

Dlaczego trójeczka? Bo treść artów zasługuje na 4 (niezależnie jak bardzo rewolucyjny był to kiedyś materiał - dziś już takim nie jest), ale OGROM literówek woła o pomstę do Nieba!!!! Wszystkie myślniki pozamieniane zostały na znaki zapytania, przejęzyczenia (jedno z zabawniejszych - zamiast "pleców kolczugi" jest "pieców kolczugi")... no nie świadczy to dobrze o wydawnictwie.

Niestety - 5 nie mogę postawić, bo ideałem nie jest.

Najtrudniejsze do łyknięcia w 3 edycji są... bezwzględne prawa rynku. Fakt, że FFG to firma pełną gębą, która chce na produkcie zarobić - widać jak na dłoni. 3 edycja powinna nazywać się - WFRP - NOWA MECHANIKA. I tyle. Załatwiłoby to sprawę. Można się chyba czuć nieco robionym w bambuko, jeśli za 100$ dostaje się info, że kolegiów magii jest 8, bóstw podobnież, ale w podstawce są karty tylko do trzech kolegiów/bóstw. Reszta - w dodatku. Biorąc pod uwagę jaką masę FLUFFu dostarczyła cała linia podręczników do 2 edycji naprawdę nie widzę sensu pisania historii starego świata od nowa - po co więc sprzedawać system jako całkowicie nowy i dowalać rozdziały o świecie?

Kolejna dziwna rzecz - gra jest de facto przeznaczona dla 3 graczy plus MG. W wersji full wypas (każdy ma swoje karty itd.) tylko tyle osób może sobie pograć, oczywiście pod warunkiem, że nie będą grać tymi samymi profesjami. Dlaczego? Bo kart profesji jest po jednej kopii, kart podstawowych akcji - po trzy. I koniec. Oczywiście kolejne kopie są w dodatku (tak, wymienione już w spisie kart, p. www FFG), ale to ... kolejny wydatek. Podobnie hucznie zapowiadane karty drużyny, mające dać multum różnorodnych hulajpartii, każdej o niezwykłym klimacie. Jest ich całe.... 5! Uch, jest w czym przebierac :/ Oczywiście kolejne - w dodatkach...

To w sumie główna różnica między 3 edycją a 2gą, jeśli chodzi o podejście do klienta. Dodatki do dwójki dawały w sumie mało mechaniki (po 2-3 nowe profesje w cieńszych tomach, 6-9 w grubszych; kilka umiejętności/zdolności - pomijając oczywiście np. zbrojownie czy bestiariusz), szło natomiast mnóstwo FLUFFU - od klimatycznych ramek począwszy, na pełnych opisach świata kończąc. Sama podstawka wystarczyłaby na bardzo długi czas grania. A teraz - choć pograsz sobie podstawką, po chwili zapragniesz dodatku.

Oczywiście RPGowcy, jak to RPGowcy, zawsze sobie poradzą - można wyryć na blaszkę wszystkie zasady i używać kartki papieru i ołówka zamiast kart, żetonów, albo całość zeskanować - ale skoro już się buli te ok 300 zł, to miło byłoby jednak pobawić się kolorowymi żetonami...

Zadziwiają też - znając wysoką jakość produktów FFG, zwłaszcza w warstwie estetycznej - brzydkie kostki z widocznymi odpryskami i słabo rozróżnialnymi symbolami - zwłascza tymi drobnymi (w paczce mojej znajdował się dodatkowy komplet z adnotacją od wydawcy, że został dodany jako gratis, z powodu niskiej jakości kostek w podstawowym komplecie - niestety, te dodatkowe są gorszej jakości (wyraźniejsze odpryski)), nierówno przycięte niektóre karty, słaby papier do kart postaci.

I jeszcze jedno - karty lokacji i przedmiotów specjalnych/magicznych... Proszę, litości! Całkowicie zbędne, zwłaszcza, że dostajemy jedną kartę przedmiotu i 8 lokacji... wygląda to bidnie, jest nieprzydatnym bajerem (jedyne co doceniam to klimatyczne ilustracje) i dodatkowym wydatkiem.

Tyle marudzenia - są to zresztą szczegóły... Natomiast reszta?

Dla mnie bomba! Mechanika (na pierwszy rzut oka - nie testowana) rewelka. Prosta do nauczenia. Faktycznie wspiera narracje i pozwala łatwiej... hmmm wciągnąć graczy we wspólne tworzenie fabuły. Chcesz dodać kostkę - skomentuj to fabularnie! Pobnie puzzle od stance meter, wykorzystywane jako narzędzie dla MG - DUŻE, DUŻE ułatwienie dla misiów, którzy nie koniecznie potrafią robić 10 rzeczy na raz i jeszcze płynnie prowadzić narrację. Niby nic niezwykłego - znów, odwieczny argument, że to samo można by było na kartce papieru... ale - tak jest łatwiej i szybciej.

Właśnie - szybciej. Podejrzewam, że dla przeciętnego MG przygotowanie się do sesji tak, żeby mieć ją pod pełną kontrolą (rozpisanie notatek, schematów pościgów, testów itd.) zajmuje dużo czasu - w każdym razie - mi zajmowało. Narzędzia z 3 edycji znacznie go skracają.

System ran i krytyków - bardzo fajny, choć zbieranie kart ran może być nieco uciążliwe.

Właśnie - rozmiary kart postaci, akcji, ran, umiejętności - są niewielkie, w kupie zajmują nie więcej miejsca niż standardowe "stanowisko" gracza (karta postaci + kostki + micha :) ).

Najciekawszym zabiegiem jest włączenie przerw na "siku" w mechanikę gry. Są to tzw. Rally Steps - chwila między jednym epizodem, a drugim jest nie tylko momentem przerwy na wizytę w łazience czy na otwarcie kolejnego piwa, ale ma też konsekwencje mechaniczne (chwilowo nie powiem jakie, bo podręcznik pożyczyłem). Fajna sprawa, choć dość dziwna.

Będąc przy strukturze scenariuszy - bardzo dziwnie czułem się czytając wskazówki odnośnie ich pisania. Autorzy proponują jakieś dziwne akty, epizody, wydarzenia uruchamiające, które mają niby jakiś wpływ na mechanikę, ale tak nie bardzo... Dla mnie akurat jest to zbędne, ale może przyda się początkującym MG.

Podsumowując - chyba się troszku pospieszyli chłopcy z FFG i widać troszkę niedoróbek jeśli idzie o jakość produktu - ale i tak jest bardzo ładnie. Sama zaś gra - jako gra (bez opisu świata) - super. Od graczy - dla graczy. Odważnie, w nowy sposób, nie powtarzając powszechnych rozwiązań. Co się zaś tyczy komercyjnego podejścia - cóż - płać i płacz. Zawsze jest druga edycja :)

Co tu dużo mówić - podstawa dla karciarzy! Stosunek jakość/cena jest baaaardzo wysoki, na codzienne używanie nadają się idealnie!

Faktycznie, zgodzę się z poprzednimi opiniami - towar ten jest idealny dla kolekcjonerów kart, wytrzymały i solidny.

Bardzo ładne - ciężkie, dość duże, estetycznie wykonane - do karcianek czy planszówek - jak znalazł, choć mogłyby być nieco tańsze.

Te koszulki to podstawa. Są tanie, dość wytrzymałe, jest ich 100. NIe ma co się rozwodzić - podstawa, tak do gier kolekcjonerskich jak i do nie - jako "pancerzyk".