Z grami Portalu mam pewien problem - nie wciągają mnie bez reszty... Tak było z NSHex, tak było ze Strongholdem i 51 Stanem. Tak też jest i z Robinsonem.

Ogólnie rozgrywka jest bardzo przyjemna. Wymaga sporej ilości kombinowania i śmiało może konkurować z takimi koopami jak Ghost Stories czy Arkham Horror.

Jednak coś jest w niej takiego, że nie chcę mi się do niej wracać. Być może poprzeczka jest ustalona nieco za nisko? Gdzieś w duchu mam też wrażenie, że trochę zbyt mało zależy ode mnie jako gracza - w zalewie losowych wydarzeń nie mam szans zrealizować postawionego przede mną celu, a część zasad to wredne rzucanie kłód pod nogi - bez jakiejkolwiek fabularnej podstawy.

Jedną z najdziwniejszych rzeczy jest cała mechanika "minecraftowa" czyli robienia rzeczy z innych rzeczy. Niewiele wspólnego mają z rzeczywistością (powiązanie surowców z typem terenu chociażby - czy koniecznie linę muszę robić z traw rosnących na polanie? Nie wystarczą mi liany? Wyrzucone przez morze sieci?), jedynie bezsensownie podnoszą poziom trudności. Jak w starych 8bitowych grach, gdzie trudność gry wynikała z beznadziejnego sterowania postacią, a nie np. świetnie zaprojektowanych poziomów.

Instrukcja też pozostawia wiele do życzenia... Więc ogółem - tak sobie.

Maciej Szlachcic: Nie wiem co rozumiesz przez wszystkie, ale karty na pewno zostały poprawione i już nie ma angielskich wariantów kart.

Czekałem na dodruk i mam pytanie :) Czy w nowej partii poprawiono wszystkie błędy (np. nieprzetłumaczone karty)?

To nie jest gra, to prawdziwy symulator życia na wyspie, na której rządzi bezlitosne prawo Murphiego. To survivalowy sprawdzian, który ma bardzo wysoko postawioną poprzeczkę.
To ciągła walka z wyspą, która nie cacka się z rozbitkami.
Gra jest fantastyczna i bardzo regrywalna.

Rewelacyjna gra!! Masa kombinowania, dziesiątki możliwości, a tak mało czasu. Odczuwa się presję czasu. Ma się faktycznie wrażenie, że ta wyspa chce Cię zabić i to już od pierwszego ruchu i rzutu kostką. Polecam wszystkim, którzy lubią grę kooperacyją ze znajomymi.

Bardzo lubię w Robinsonie te rozkminy i burze mózgów odnośnie kolejnych posunięć - dlatego najchętniej gram w 4 graczy. Mechanika genialna, losowość trochę mi przeszkadza, ale jakoś ją przełykam, zwłaszcza że czasami wychodzą bardzo ciekawe fabularnie przygody ;) Podoba mi się to, że bardzo doświadczony gracz nie ma dużej przewagi nad nowym - to jedna z gier, gdzie znajomość kart na pamięć się nie przydaje. Nie polecam uczyć się gry samemu - z instrukcją idzie to opornie, sam dopiero po kilku partiach i wnikliwym przeczytaniu FAQu mam pewność, że gram poprawnie. Robinson wymaga też pewnej dyscypliny rozgrywania wszystkich faz, żeby się nie pomylić, ale to już weszło mi w krew to paru partiach. No i setup gry był dla mnie irytujący, dopóki nie zakupiłem pudełka na żetoniki - takie zboczenie pedantyczne ;) Generalnie polecam, oceniam na 4/5.

Sztorm wyrzucił nas na brzeg wczesnym rankiem. Poza mną i okrętowym cieślą nie przeżył nikt. Kilka ciał leżało na plaży, kilka następnych unosiło się bezwładnie na wodzie co jakiś czas obijając się o wystające tu i ówdzie skały. Przez pierwsze kilka godzin leżałem w bezruchu na plaży, obserwując od czasu do czasu przesuwające się po widnokręgu słońce. Dopiero gdy było już wysoko na niebie zdołałem powoli wstać i ruszyć w stronę rozbitego kadłuba "Beatrice", który morze wyrzuciło na brzeg tuż obok ogromnego ciemnego głazu rozdzielającego plażę na dwie niemal równe części.
- Nic w tam nie znajdziesz. - powiedział Kurt, który siedzący na szczycie kamienia, który już od dłuższego czasu wpatrywał się w milczeniu w bezkresne morze.
- Przeszukałem wszystko. Fajka, szkatułka z mokrym tytoniem, kilka porozbijanych beczek po wodzie i porwana Biblia. Resztę pochłonęło może. Nie ma moich narzędzi. Brak jakiejkolwiek broni, jedzenia, zdatnej do picia wody ani nawet kawałka parszywej liny. Wszytko spoczywa na dnie, a co się ostało leży o tam na skałach. - mówiąc to kiwną głową pokazując na sterczące ponad fale skaliste grzebienie, na których widać było z daleka połamane kawałki masztów owinięte miejscami przez strzępy porwanych jasno beżowych żagli. Zeskoczył z kamienia i zbliżył się o kilka kroków w moją stronę, patrząc mi prosto w oczy zrezygnowanym, posępnym spojrzeniem.
- Pozbieraj drewno. Jest mokre ale kawałki które leżą dalej od brzegu zdążyły już, wyschnąć po jednej stronie. Może jak by je obrócić i pozostawić na słońcu to przy odrobinie szczęścia uda się rozpalić wieczorem jakiś ogień. - rzucił niskim lekko ochrypłym głosem oddalając się powoli w kierunku ściany drzew okalającej całą plaże od strony lądu.
- Ale... dokąd idziesz? - krzyknąłem pospiesznie, zanim Kurt znikną w zielonej gęstwinie.
- Zbadam teren i może poszukam czegoś co nadało by się do zjedzenia. Wygląda na to, że my dwoje trochę tu zabawimy...

Tak to się mniej-więcej zaczyna. Jak się kończy? No cóż, bywa rożnie bo wyspa jest nieprzewidywalna i nie sposób się na wszytko przygotować. Niesamowity klimat rozgrywki, pięknie ilustrowane karty i zwodnicza mechanika która potrafi w ciągu jednej tury popsuć szyki najlepiej zorganizowanej ekipie śmiałków to zdecydowane plusy jakimi cechuje się Robinson Crusoe: Adventure on the Cursed Island. Jest też poważny minus, niedosyt i rosnąca determinacja pojawiająca się na twarzach wszystkich których wyspa właśnie pokonała.

Moja ocena 9/10

Jedna z moich ulubionych gier kooperacyjnych! Z początku może wydawać się trudna, jednak już podczas drugiej rozgrywki (szczególnie w tym samym gronie) zaciera się ta opinia. Im mniej osób tym gra jest trudniejsza, lecz ciekawsza. Z kolei jeżeli macie ochotę na wspólną i przyjemną rozgrywkę - bez tak zwanej napiny - polecam grę w czwórkę. Nie można obojętnie przejść obok porządnie wykonanych elementów, które ponadto graficznie wyglądają bardzo dobrze. Generalnie tytuł z czystym sumieniem mogę polecić miłośnikom wspólnych rozgrywek.

Powiem tak. Gra jest fajna. Klimat dobry, wykonanie też itd. Grałem w to pierwszy raz z żoną, która przeczytała instrukcję, przejrzała FAQ (filmików nie widziała i może to jest błąd :) ) i pierwsza rzecz jaka mi się od razu nasunęła to: gdyby za instrukcje karali to autorzy dostaliby po tyłku :). Podstawowe zasady są dobrze wytłumaczone, ale jeżeli ktoś lubi grać dokładnie tak jak to autor miał na myśli (o ile to przewidział :) i bynajmniej nie chodzi tu o czytanie ze zrozumieniem) to musi rozegrać kilka partii żeby znaleźć i zapamiętać te niedopowiedziane rozwiązania. Żona faktycznie narzekała, że instrukcja nie pokrywa wielu kwestii, ale na necie są odpowiedzi. Faktycznie z tego co pamiętam to tylko w kilku kwestiach przyjęliśmy nasz własny wariant ale chyba nie tędy droga. Podsumowując gra jest bardzo dobra, klimat jest, czas leci szybko ale za 10-o minutowe przerywniki żeby czytać fora w poszukiwaniu odpowiedzi na szczegóły (bo to w sumie szczegóły były ale dla mnie to w nich jest esencja wszystkiego) najwyższej noty dać nie mogę.

Niestety, ale trzeba to przyznać - z czytaniem ze zrozumieniem jest coraz gorzej. Większość wątpliwości i pytań na forum jest wyjaśnionych w instrukcji. FAQ niektóre pytania także powiela a pomimo to pojawia się wiele pytań na które odpowiedzi są w instrukcji.

Jedna z lepszych gier kooperacyjnych w jakie grałem choć nie pozbawiona kilku wad.
PLUSY:
- klimat, klimat, klimat
- można grać z dziećmi bo to w końcu kooperacja
- dość krótka rozgrywka ( 1h - 1,5 h )
- szybko rozstawia się i składa elementy
- można grać jedną plansze kilka razy i zawsze będzie inaczej
- wariant solo
- ładnie wykonane elementy i karty
- polska wersja
MINUSY:
- instrukcja napisana łatwym językiem ALE nie wyjaśnia wielu kwestii
- trzeba przed rozgrywką przeczytać FAQ producenta i zobaczyć filmiki z rozgrywki
- gra do wygrania jest trudna nawet bardzo ( to plus i minus )
- nawet po zwycięstwie nie wiemy czy wygraliśmy bo: dopasował nam los, źle graliśmy czy faktycznie tacy dobrzy z nas planiści.

Gra pomimo swoich wad i dość wysokiej ceny jest naprawdę bardzo przyjemna.
Ma niesamowity klimat. Nawet się nie obejrzymy jak czas szybko płynie a my zdobywamy kolejne produkty by przetrwać na wyspie.
WARTO MIEĆ TĄ GRĘ W KOLEKCJI. Fajna pozycja.
Ocena: 4+

Gra jest REWELACYJNA i dałabym jej 6 punktów, dam jednak tylko 5 bo jest jedno "ale".
Najpierw o plusach. Po pierwsze klimat. klimatyczna jest plansza, karty jak i sama rozgrywka. Jeśli gramy we dwie lub w więcej osób to toczą się poważne dyskusje prawie jak prze podjęciem jakiejś ważnej decyzji w prawdziwym życiu. Mnóstwo przygód i zdarzeń, dużo wyborów i dużo rzeczy do zrobienia czy zbudowania. Ale nie oznacza to, że każda droga wiedzie do zwycięstwa. Trzeba uważać jakie decyzje sie podejmuje. Gra nie jest bardzo losowa, mimo, że ciągniemy karty przygód. Do wielu wydarzeń możemy się przygotować. Akcje są logiczne i wynikają jedna z drugiej, wiec jest tu sporo taktyki, ale z klimatem. Gra na cały wieczór!
No a teraz ciemna strona tej gry. Mechanika na pierwszy rzut oka wydaje się łatwa i logiczna, ale żeby opanować wszystkie konieczne do prawidłowego grania niuanse, nie wystarczy przeczytać tylko instrukcję. Trzeba przeczytać też FAQ, pół wątku na forum o grach, obejrzeć minimum trzy filmiki autora gry z przykładową rozgrywką, a i tak będziemy mieli wątpliwości co do pewnych szczegółów. Ale dla chcącego nie ma nic trudnego. Gra z pewnością warta jest tego zachodu. Jak już znamy te zasady, to możemy w nią zagrać nawet z dziećmi. A gra wciąga... strasznie!!!

Bardzo dobra przygodówka kooperacyjna!
Czegoś takiego szukałem.
Wręcz ocieka klimatem, bardzo łatwo się wczuć w rozbitka na bezludnej wyspie.
Z tego co zauważyłem; gra na początku przytłacza nowych graczy mnogością możliwych akcji. Dlatego niektórzy mogą po prostu zniechęcić się do aktywnego uczestniczenia (prócz turlania kościami) w zapewnieniu sobie przetrwania. Największa frajda jest gdy wszyscy się odpowiednio wczują (czasami warto wciągać mniej aktywnych współgraczy do decydowania co w danym momencie powinno się zrobić).
Przy Robinsonie Crusoe można też się sporo pośmiać;)
Polecam ^^

Gra kooperacyjna inna niż wszystkie... Czy lepsza? Myślę, że tak! Wiele decyzji do podjęcia, świetny klimat i poziom trudności zapewniający wiele wieczorów mile spędzonych przy rozgrywce. Jedyna wada to średnia jakość wykonania... Ale klimat to wszystko rekompensuje :)

Gra jest ciekawa i skomplikowana, wymaga myślenia, planowania i współpracy między graczami. Rozpracowanie reguł zajmuje trochę czasu. Jestem zadowolona.
Minusem jest strona techniczna - pudełko powinno mieć więcej przegródek na pionki, żetony itp. Niektóre napisy są po angielsku, a instrukcja nie wyjaśnia w pełni zasad gry.
Ogólnie - gra jest bardzo dobra, ale producenci mogli się bardziej postarać w jej wykonaniu. Nie dałabym za nią ok. 150 złotych.
Mimo to polecam.

Gra jest świetna! Po pierwsze pudełko - pięknie się prezentuje, chyba najładniejsze pudełko jakie do tej pory widziałem (poza dreadfleetem ;). Komponenty bardzo ładnie wykonane. Karty, grafiki itd.. Zasady na początku wydają się zawiłe ale to złudne. Wystarczy uważnie i ze zrozumieniem przeczytać instrukcję oraz FAQ i rozegrać pierwszą partię, a wszystko nabiera sensu. Ikonografia staje się bardzo intuicyjna po pierwszej rozgrywce. Mnogość akcji i wyborów jest ogromna. Gra ocieka klimatem i chce się do niej wracać. Jest to bardzo regrywalny tytuł ale też bardzo ciężko wygrać, co w moim przypadku jest plusem :) W grze niczego nie brakuje. Jedynie na 4 karatach pojawiły się angielskie słowa, ale w niczym to nie przeszkadza nawet dla tych nieznających dobrze angielskiego. Są to bardzo proste słowa i to nie cała karta jest po angielsku tylko słowo lub zdanie. Na początku w ogóle tego nie zauważyłem jak przeglądałem karty.
Polecam wydrukować ze strony portalu i nakleić wizerunki postaci na znaczniki - fajnie to wygląda. Obowiązkowo koszulki na karty, bo często się je tasuje :)
Mam nadzieję, że w przyszłości powstaną dodatki, a tutaj pole do popisu jest ogromne (kafle, karty, postacie, przedmioty). Jedynie szkoda, że nie można grać w więcej niż 4 osoby ale to chyba już byłby tłok na... "bezludnej wyspie" ;)

Gra ideał :)

Na początku przeraża ilość elementów, ale w trakcie rozgrywki wszystko jest logiczne i przyjemne. Mechanika jest całkowicie przykryta pod klimatem więc naprawdę czuje się walkę o przetrwanie.

Najpierw rozegrałem grę samodzielnie i byłem zachwycony, ale wstrzymałem się z oceną do czasu zagrania w większą ilość osób. Dobrze zrobiłem bo na większą ilość osób gra jest jeszcze lepsza :D

Jeśli miałbym zabrać jedną grę na bezludną wyspę (o ironio) to byłby to robisnon :D

Gra jest rewelacyjna. Naprawdę można poczuć klimat bezludnej wyspy i dramatyzm walki o przetrwanie. Do tego mechanika która daje co rundę dużą ilość możliwych akcji z których trzeba wybrać najbardziej optymalne. Ale i tak dzięki kartom przygód nie da się wszystkiego przewidzieć. Z czystym sumieniem stwierdzam że gra w pełni spełnia moje wymagania co do gry bliskiej ideałowi:
jest survival, jest przygoda, elementy ekonomii i kooperacja. Gorąco polecam.

Świetna gra kooperacyjna...można powiedzieć w 100% kooperacyjna, gdyż decyzje muszą być podejmowane wspólnie, a nie jak w wielu przypadkach każdy sobie i może się uda.To wielki plus tej gry. Drugim zaskoczeniem było wydanie...to już światowa czołówka.Gra wydana porządnie, dobre jakościowo elementy...prócz tej nieszczęsnej wypraski. No cóż ale opisywany przeze mnie wcześniej Descent też jej nie ma a powinien mieć...gra jest b.dobrą przygodówką ze świetną mechaniką i dobrymi scenariuszami, szkoda że ich tak mało bo tylko 6.Tu zostawił pewnie wydawca pole do popisu z dodatkami.Gra nie jest łatwa, duża ilość akcji do wykonania, problemy z ich realizacją, konieczność wyżywienia i dbania o rozbitków powoduje,że gra trzyma nas cały czas w napięciu.
Niestety ale też są kwiatki: instrukcja napisana fatalnie...moja wygląda już jakbym ją na tej wyspie niedźwiedziowi z gardła wyrwał oraz karty z napisami angielskim, choć to w ogólnie nie wpływa na moją ocenę.
Jak to zwykle bywa w grach przygodowych gra jest losowa i fajnie, bo w końcu jesteśmy na wyspie i nie wiadomo czy zza krzaka nie wyskoczy pająk i nie użre nas w d....łoń.
Polecam grę, ja oceniam ją b.wysoko na 4+. (było by 5 gdyby nie ta instrukcja)

Witam. Mam dopiero za sobą jedną partię w dwie osoby, z czego tej drugiej tłumaczyłem wszystkie zasady w trakcie rozgrywki. Muszę przyznać, że troszkę przez to się wydłużył czas gry (do ponad 3 godzin z rozkładaniem!), ale moja kompanka już po kilku turach wiedziała "co z czym się je" . Ale od początku, już samo pudełko robi wrażenie. Po otwarciu ilość elementów może przytłaczać niedzielnych graczy :). Osoba z którą grałem cały czas była pod wrażeniem ile tego wszystkiego jest i co ważniejsze, że podczas rozgrywki to wszystko ma znaczenie.

Jakość elementów jest na wysokim poziomie, jednak karty scenariuszy po przypadkowym lekkim zagięciu postanowiłem dać do laminowania, żeby wydłużyć ich żywotność.

Sama rozgrywka jak już się wdrożymy przebiega dość sprawnie. Akcje wykonujemy w kolejności przedstawionej na planszy - tak więc nie ma skakania i zastanawiania się co najpierw. Sama gra nam ułatwia prowadzenie mechaniki

Grałem w pierwszy scenariusz i już on przynosi dużo emocji. Na początku nie ma pośpiechu, jednak już od połowy zaczyna się robić od górkę. musimy przemyśleć każdy ruch, karty wydarzeń niekiedy zupełnie zmieniają zaplanowane przez nas taktyki. nie wspominając już o tym ze podczas rozgrywki jest masa wyborów i czasami są dość spore dylematy co i jak zrobić (niekiedy można uzyskać takie same efekty na kilka różnych sposobów).
Chcąc podsumować napiszę, że w moim przypadku gra się sprawdziła. Grało się rewelacyjnie. Pierwszy scenariusz już przyniósł mi wiele satysfakcji a pozostało jeszcze 5 innych + dodatkowe które mają ukazać się w necie (fanowskie i oficjalne).
Wydaje mi się jednak, że nie jest to gra myślicieli rozpatrujących każdą decyzję i myślących kilka tur do przodu. Siedzenie przy fazie akcji i nadmierne analizowanie i to powiedzmy jeszcze w gronie 3/4 osób może po prostu za bardzo zabić klimat który aż wycieka z pudełka!