Chwila nieuwagi i przepadłeś dzielny Taoisto! Nie możesz pozwolić sobie na chwilę wytchnienia, nawet się nie obejrzysz, a 3 (4) wioski zostaną nawiedzone, albo siła twa lub twych współtowarzyszy osiągnie zero. Trudna gra, ale to mobilizuje do dalszych działań. Instrukcja, fakt, trochę trzeba "pomóżdżyć" (polecam forum). PS. Dodatek kupię dopiero jak na każdym poziomie wygram przynajmniej 3 razy :)

Powtórzę to, co można znaleźć w wypowiedziach innych graczy. Ghost Stories to wzór gry kooperacyjnej, gdzie więcej czasu zajmuje przedyskutowanie każdego ruchu, niż właściwe poruszanie Taoistą i wykonywanie nim akcji.

Ponadto gra zawiera to, czego bardzo brakuje mi w Horrorze w Arkham (który również bardzo cenię) - praktycznie od początku gry czujemy się osaczeni przez duchy, a klimat aż wylewa się z tej gry. Wiele razy w czasie rozgrywki mówiliśmy, że w zasadzie to już przegraliśmy. A jednak jakoś udawało się jeszcze bronić.

Wygrywa się rzadko, ale to wcale nie znaczy, że nie chce się wracać do gry.
Gorąco polecam.

Proponuję stworzenie rozszerzenia do gry:
jedna dodatkowa biala kostka z kolorowymi kropkami:)

Ja zmodyfikowalem zasady: cykl nawiedzania ducha trwa trzy tury, poprostu uznalem ze po nawiedzeniu cofanie ducha na karte powinno byc wykonywane w nastepnej turze. Gra potrafi byc irytująco trudna, a tak przynajmniej jest szansa zobaczyc Wufenga w grze a nawet go pokonac.

Dobra giera.

Rozumiem, że to gra przygodowa, ale jako znakomity przykład kooperacyjnej powinna być też dostępna w dziale kooperacyjne. Pozdrawiam zespół Rebela ;)

Dobiegała północ. Strażnicy w napięciu wsłuchuwali się w świst wiatru i skrzypiące w oddali konary drzew. Mieszkali w wiosce od dzieciństwa i doskonale wiedzieli, że za kilka chwil gwizd wiatru przeistoczy się w przerażający skowyt banshee a czterech stron świata nadciągną wysłańcy Dziewięciu Piekieł.

Na samym początku gra zachwyci Was rewelacyjnym wykonaniem. Oprawa graficzna jest absolutnie fantastyczna. Duchy wyglądają na tyle przerażająco, że można nimi skutecznie straszyć młodsze dzieci, figurki wykonane są z wielką dbałością o szcegóły, a żetony wykonano z grubej tektury, co jest w zasadzie koniecznością, bo te elementy gry są najczęściej macane podczas rozgrywki.

Sama gra na początku zachwyca, potem niemiłosiernie wkurza, lecz zachwyt nie ustępuje. Zachwyca fajna mechanika - nieby tak podobna do inny kooperatywek (karty przeciwników na zmianę z ruchami graczy), ale jest w całym zamyśle gry coś, co sprawia, że nigdy nie staje się ona liniowa. Może to wielość i różnorodność mocy duchów, może możliwość prowadzenia rozgrywki (możemy atakować przeciwników, korzytać z dziewięciu lokacji wioski, z której każda dysponuje inną mocą) a dodatkowo każdy z czterech taoistów dysponuje dwoma mocami specjalnymi. Słowem - dużo tego. Duchy mogą atakować zarówno przy wejściu do gry, jak i po egzorcyzmie, ale są i takie, które za każdą turą nawiedzają nam wioskę albo nakazują rzucać kością klątwy. Ten wzmożony atak wymaga zdecydowanych działań i absolutnie bezbłędnej kooperacji czterecz graczy. Opcja "każdy broni swego pola" gwarantuje przegraną w pierwszych trzech minutach rozgrywki. To duży plus tej gry: element kooperacji jest bardzo wyeksponowany w mechanice gry i nie można go ominąć, jak to się zdarza w niektórych kiepskich kooperatywkach.

Jednak po pierwszych zachwytach docierają do nas dwie rzeczy:
- gra jest cholernie trudna
- instrukcja jest niepełna

Trudność gry wynika po części z jej największej zalety: złożoności, lecz przyznać trzeba, że duchy dysponują potężnymi mocami i czasem wygrać się po prostu nie da. Zdarzyło mi się, że duchy jednocześnie zablokowały możliwość rzutów kostką i używania żetonów mocy, czyli taoiści pozostali niemal bezbronni (można wprawdzie usuwać duchy w inny sposób, ale nie zawsze można z niego skorzystać, np gdy dana lokacja wioski jest nawiedzona i nie możemy skorzystać z buddy ani ołtarza). Do tego dodajmy opcję dręczenia i nawiedzania w każdej turze i już wiadomo, że gra jest nie do przejścia przy takim ułożeniu kart.
Krew nas zalewa przy pierwszych trzydziestu rozgrywkach, ale potem idzie trochę lepiej.

Druga wada - w moim odczuciu bardzo duża wada - to instrukcja. Ładna, kolorowa, napisana jasno, przejrzysta i niepełna. Zdarzają się w trakcie hry sytuacje nie uwzględnione w instrukcji. Wówczas pozostaje nam konsultacja na forach dyskusyjnych poświęconych tej grze. Na jednym z nich odpowiedzi udziela sam autor, więc raczej info jest pewne, lecz to nie załatwia problemu. Czy na przykład wprowadzając do gry ducha z mocą aktywowaną bezpośrednio po wyciągnięciu go z talii, jego moc rzeczywiście działa, kiedy kładziemy go n a buddę? Autor informuje, żśe nie, bo duch tak naprawdę nie wszedł do gry. Ale to jak widać już interpretacja przepisów, a nie oficjalna zasada zapisana w regulaminie. Takich sytuacji jest więcej.

Atutem gry jest fakt, iż oddzielne zasady opracowano dla rozgrywki jedno, dwu i trzyosobowej. Zatem grając np we dwójkę, czy samemu nie musimy symulować uczestnictwa reszty graczy, lecz gramy z tak zwanymi neutralnymi planszami. Od razu informuję jednak, że gra we dwie, czy jedną osobę jest naprawdę trudna i potrzeba niebanalnych umiejętności i szczęścia, by ją wygrać.

W ogóle losowość odgrywa trochę zbyt dużą rolę w tej grze. Można wygraną juz partię przegrać przy ostatnim rzucie kością klątwy.

Nie wiem, czy zachęciłem kogokolwiek do kupna tej gry. Na pocieszenie napiszę tylko: najwyższa ocena nie jest wystawiona przypadkiem. Gra wciąga jak trąba powietrzna. Wkurza, irytuje, stresuje, zachwyca, zniewala, zmusza do myślenia. Taki mix. Kochasz albo nienawidzisz.

Tyle!

Piękna gra, świetna oprawa graficzna, wysoka grywalność i duża satysfakcja kiedy w końcu za n-tym razem nie przegra się na poziomie początkującym ;) Moim skromnym zdaniem świetny prezent dla każdego kto lubi podobne gry :)

Ach te wypraski! Pierwsza klasa. Lekkie "pstryk" i już elementy opuszczały miejsce bytowania w zbiorczym arkuszu. Gra znakomicie sprawdza się dla nastolatków. Nie ma przegranego - są ewentualni przegrani lub wszyscy zwycięzcy. Zawsze sprawiedliwie

Jedyna wada: Ciezko przestac grac!!! gra latwa w obsludze, trudna w rozgrywce, schematy zadko kiedy dzialaja, zagrac jeden raz nigdy nie wystarcza, 3 dni to maks ile mozna wytrzymac bez grania, po 1,5tygodnia i zagraniu blisko 20 razy zero nudy :)

Wzór gry kooperacyjnej. Każdy ruch jest przedyskutowany i przemyślany, a i tak w większości przypadków kończy się to porażką. Gra dla masochistów - przegrywamy i gramy od nowa (i tak po kilka razy).
Zasady są na tyle proste, że wystarczy 5 minut na wytłumaczenie i można grać. Jedyny minusik za tylko jedną kartę pomocy (przy nowych współgraczach krąży z rąk do rąk).

Polecam.

Zakup tej gry był strzałem w dziesiątkę! Rewelacyjnie wykonane elementy i ciekawa mechanika sprawiają, że z pewnością będę do niej wracał - nie zakurzy się na półce. Żona również zachwycona, a nie jest wielkim fanem planszówek. Ciągle pyta o kolejne partie ;) ...

Ghost Stories nie należy do łatwych gier, trzeba na prawdę kombinować, żeby dojść do inkarnacji Wu Fenga... A co dopiero ją pokonać.

Minusem jest trudna i zawiła instrukcja, której pojęcie zajmuje sporo czasu. Nie można było prościej? Znając jednak zasady jestem w stanie je wytłumaczyć każdemu w ciągu 5 minut...

W swojej klasie istna perła. Osobiście najbardziej odpowiadająca mi gra kooperacyjna. Ilość kombinacji w tej grze i różnorodność rozgrywek sprawia, że ciężko się nią znudzić, przy tym wymaga nie lada współpracy i raczej nie jest grą dla osób rozpoczynających swoją przygodę z planszówkami. Dla obytych graczy będzie to wyśmienita pozycja, którą ciężko będzie przebić :) Antoine Bauza wykonał kawał dobrej roboty :) zresztą większość gier tego Pana jest na wysokim poziomie zarówno wykonania jak i miodności ;)

B. przyjemna różnorodna taktycznie oraz mechanicznie planszówka

Moja pierwsza kooperatywka. Trudna i wymagająca. Lubię!

Grą zainteresowałem się przez bardzo pozytywne opinie zamieszczone w internecie, zaś bezpośrednim powodem do zakupu była możliwość grania w pojedynkę. Już podczas piewszej rozgrywki (samemu) stwierdziłem, że gra jest rzeczywiście rewelacyjna. Karty są bardzo ładnie ilustrowane, elementy dobrze wykonane, a mechanika wciągnęła mnie na długie godziny. Z każdą rozegraną partią, gra coraz bardziej mi się podoba. Zwłaszcza gra razem z siostrą sprawiła mi wyjątkową frajdę (siostrze również). Niestety, wciąż nie miałem okazji zagrać w większej grupie, lecz jestem pewien, że grać będzie się równie rewelacyjna. Jedynym minusem jaki dotąd zauważyłem jest nierówny poziom postaci. Grając samemu jest to dość odczuwalne, jednak grając w grupie nie powinno to sprawiać problemów. Dla niektórych minusem może być również wysoki poziom trudności, jednak dla mnie jest to bardziej zaleta.
Ogólnie, gra jest rewelacyjna i sprawdza się podzczas rozgrywek samemu, jak i ze znajomymi.

Gra wykonana po prostu pięknie. Wszystkie elementy są bardzo dobrej jakości, i opatrzone artami najwyższej klasy. Zasady po rozegraniu 2-3 partii stają się przejrzyste niczym kryształ, a ich późniejsze wytłumaczenie kolejnym osobom nie powinno sprawić trudności. W razie problemów zawsze jest dwustronna ściąga, która ułatwi rozgrywkę. Rozgrywka jest ciekawa, a sama gra trudna do pokonania. Bez współpracy i omówienia konkretnych strategii (kto użyje czego, gdzie pójdzie, co zrobi) nie ma nawet szans na wygraną. Graliśmy około 10 razy (gra 2 osobowa) i wygraliśmy bodajże tylko 2 razy (i to na najniższym poziomie trudności... a są jeszcze 3!!!).

Ogólnie gra rewelacyjna. Jeszcze sporo grania nas czeka przed mistrzowskim opanowaniem gry. Jednak nawet po tym gra nie powinna trafić na półkę z powodu dostępnego (podobno świetnego) rozszerzenia, które z czasem na pewno wzbogaci moją kolekcję gier planszowych :)

Moja opinia oparta na razie na kilku rozgrywkach.
Gra jest na początku dość skomplikowana, rozpracowanie wszystkich niuansów zajęło trzem osobom blisko godzinę.
Pomimo tego w czasie kolejnych rozgrywek na bieżąco podpieraliśmy się ściągą objaśniającą działania duchów i żetonów wioski oraz całej reszty innych "udogodnień".
Oczywiście podejrzewam, że jeszcze kilka rozgrywek ze ściągami trzeba będzie zaliczyć, ale nie psuje to ogólnych wrażeń z gry, które można opisać jednym krótkim słowem:
"ZAJEBI.TA GRA".
Super zabawa dla osób, które planują ciekawie spędzić czas w swoim gronie. Gorąco polecam.

Kupując tę grę kierowałem się pozytywnymi opiniami innych osób, które zamówiły tą grę na Rebelu - opłacało się ją kupic, ponieważ jest naprawdę bardzo wciągająca i wymaga sporo uwagi i taktycznego myślenia aby wygrać rozgrywkę. Czasem chwila nieuwagi potrafiła przesądzić o końcowym wyniku gry. Jak narazie grałem w nią dwa razy samemu i kilka razy we dwie osoby i rozgrywka była bardzo wciągajaca, niedługo będę miał możliwość zagrać w pełnym czteroosobowym składzie i podejrzewam, że dopiero wtedy rozgrywka nabierze jeszcze lepszej dynamiki.
Jedyne do czego mógłbym się przyczepić to niezbyt intuicyjnie napisana instrukcja do gry, czasem aby się czegokolwiek dowiedzieć musiałem po kilka razy kartkować całą książeczkę w tę i spowrotem aby znaleźć opis szukanego problemu - a kiedy już znalazłem odpowiedź to nie była ona całkiem jasna i musiałem się domyślać o co twórcy gry tak naprawdę chodziło (pewnie każdy początkujący gracz będzie miał tak samo), jednak gdy zagra się w nią kilka razy to nie jest już aż tak źle.
Już myśle o zakupieniu dodatku :) Szczerze polecam!

Zacznijmy od minusów:

- Instruckja. NIby wszystko ok, niby wszystko jasne, ale w trakcie gry kilka razy łapalismy sie na niejasnościach, o których instrukcja milczała i trzeba było zasięgnąć porady u "wujka google".
- Zdolności duchów, umiejetnosci specjalne bohaterów czy właściwosci poszczególnych pół na planszy opisane są jedyie symbolami, co powoduje, ze pierwsze kilka partii trzeba spędzić z nosem w instrukcji i karcie pomocy, bo tylko tam znajdziemy ich objaśnienie.
- Gra dośc srednio sie skaluje. Rozegrałem partie jedno-, dwu- i czteroosobową i zdecydowanie najciekawsza była rozgrywka w tym liczniejszym gronie. Przy grze jednosobowej jest dość prosto (mała czestotliwosc pojawiania sie duchów) i monotonnie. Nieco lepiej jest w dwie osoby. W 4 gra nawet na podstawowym poziomie trudnosci moze stanowic wyzwanie,a jednoczesnie sprawie chyba najwiecej frajdy i naprawde zmusza do wspolpracy.
- Duża losowość egzorcyzmów. Owszem, mamy modifikatroy do rzutów kośćmi, ale wciaż najwiecej zalezy od szczęścia.

A plusy?

- Swietne wykonanie. W sumie nie moge sie przyczepic do zadnego elementu. Figurki są ladnie wykonane, z solidnego materiału. Karty duchów utrzymano w odpowiednim klimacie. Sa dość mroczne, z piekną grafika. Solidne elementy planszy również nie powinny ulegac latwemu uszkodzeniu.
- Gra sprawia przyjemność. Choc na poczatku wydaje sie byc skomplikowana, to w rzeczywistosci po kilku partiach i nauczeniu sie symboli wiecej czasu stracimy na wspolne dyskusje ze współgraczami jaki powinien byc następny ruch niż nad sama mechanika gry.
- Kilka poziomów trudnosci sprawia, ze gra nie nudzi sie zbyt szybko i moze dostarczyc fajnej zabawy na kilka miesięcy

Podsumowując Ghost Stories jest godna polecenia planszówką.Mozna z nią spedzic kilka naprawde fajnych i miłych wieczorów. A jeśli ktoś lubi klimatyczne, nieskomplikowane gry kooperacyjne, to spokojnie moze podniesc moja ocene do 5. Osobiscie dałem 4 bo jednak brakuje grze tego czegoś, takiego ppierwiastka geniuszu, który powodowałby, ze człowiek wraca do niej przy kazdym wieczorze z planszówkami.

Gra kooperacyjna na która czekałem, to gra dla ludzi którzy lubią myśleć i naprawdę kombinować. Początki są ciężkie zanim pojmie się wszystkie reguły (nie są trudne ale jest ich sporo) czeka nas kilka przegranych partii lecz z czasem przychodzi czas na zwyciężanie :) a i to nie zawsze. Ruchy i działania muszą być przemyślane, gra nie wybacza błędów.
To naprawdę obowiązkowa pozycja dla każdego fana planszówek, jeszcze raz gorąco polecam.

REBEL jak zwykle bez zastrzeżeń

Gra mnie pochłonęła. Wykonanie jest genialne - piękne ilustracje i projekty plansz. Rozgrywka wymaga główkowania i strategicznego myślenia. Fakt, z początku spora ilość elementów (nie ogromna, ale duża), zasad i czynników może przytłoczyć, dlatego należy dobrze przestudiować instrukcje, rozegrać kilka wariantów i dopiero zabrać się za "prawdziwą" rozgrywkę. Cena moim zdaniem odpowiednia - na tyle elementów i taką jakość wszystko jest uczciwie dobrane. Pewnie niedługo (może na wakacje) dokupię dodatek do gry. I nie dlatego, że jestem zawiedziony podstawową wersją, ale ciekawi mnie jej rozszerzenie. Serdecznie polecam tę grę osobą, które nie boją się przegrywać i lubią dużo myśleć.

REBEL spisał się na 5 - szybka dostawa, gra bardzo dobrze zapakowana.