Gra fajna ale jednak dość losowa. do polecenia na początek przygody planszówkowej. potem może troszke irytować losowość

Idealna gra, żeby zacząć przygodę z planszówkami. Ostrzegam jednak przed wysoko irytującym systemem losowości, który ma tendencję do przeszkadzania tym, którym i tak idzie źle :)

Klasa i klasyka w jednym. Nie mam swojego egzemplarza, bo ma ją nie jeden znajomy. Po kilku latach znudziła się, ale gdy zagralem razem z dodatkiem "Żeglarze" i zobaczyłem ile jest wariantów gry, znów mnie zainteresowała. Niestety cena gry i dodatków trochę odstrasza. Ale myslę, że warto.

Widzę, że osób, dla których gra to była początkiem w świecie planszówek jest wiele. Sam się do nich zaliczam. Gra niezwykle grywalna, pięknie wydana chociaż osobiście wolę wersję z drewnianymi pionkami. Co tu dużo pisać, zawdzięczam tej grze moje nowe i jedno z dwóch przewodnich hobby. Zapewne wracać do niej będę jeszcze nie jeden raz, a i mam nadzieję zarażać nią coraz to większą grupę ludzi, której wyobrażenie o grach planszowych sprowadza się do Monopoly i Scrabble, co dla świata gier planszowych jest bardzo krzywdzące.

Typowo zasobowa gra. Buduj wioski tak żeby zyskiwać rzadki surowiec (zawsze się taki ułoży), i tak żeby szantażować innych graczy w kwestii wymiany surowców.
Drażniące są karty surowców zamiast żetonów (problem złodzieja jakoś dałoby się pewnie rozwiązać inaczej)

Co tu dużo pisać - klasyka gatunku. Gra bomba a kto nie grał ten trąba :)

Klaszyczna gra, którą możesz wyciągnąć po niedzielnym obiedzie, kiedy nawiedziła cię rodzina. Dobra gra na start.

Klaszyczna gra, którą możesz wyciągnąć po niedzielnym obiedzie, kiedy nawiedziła cię rodzina. Dobra gra na start.

Jedna z klasycznych gier bez prądu. Każdy powinien zagrać chociaż jeden raz. Mnie niezbyt urzekła ale znam wiernych fanów tej gry

Osadnicy z Catanu to gra która pozytywnie zaskoczyła mnie mechaniką -- jednocześnie bardzo prostą, ale dającą złożoną rozrywkę bez komplikowania stosami reguł. Polecam!