Ta gra jest fantastyczną satyrą czasów PRLu - starsze pokolenia bawią się przy niej rewelacyjnie, ale i fani filmów Barei, którzy na własnej skórze nie doświadczyli tamtych czasów, nie będą tym tytułem zawiedzeni. Mechanika jest ciekawa, ale tak naprawdę ta gra aż ocieka klimatem i posiada spore walory edukacyjne. Niestety - dla kogoś, kto nie zna tamtych czasów choćby z filmów, nie będzie zbyt wciagająca. Mi osobiście bardzo przypadła do gustu i choć grywam w nia rzadko, to jednak co jakiś czas wracam do niej z sentymentem. Polecam grać z dodatkiemj Ogonek - koniecznie!

Niestety, gra w wersji dwuosobowej jest mocno niedopracowana. Grafika, wydanie oraz jakość gry bez zarzutu, wszystko ładnie się prezentuje. Niestety, po kilku rozgrywkach gra jest nużąca i z biegiem czasu się o niej zapomina.

Dobra gra!:) jestem na tak;)

Klimatyczna, niezłożona, interakcyjna gra dla rodziny i znajomych.

Zarówno dla początkujących jak i zaawansowanych.

Nie dla tych, którzy nie lubią gier typu: "jak tu komuś zrobić na złość", Kolejka w dużej mierze na tym polega.

Świetna z dodatkiem Ogonek.

Moja ocena: 4/5

Gra jak najbardziej godna polecenia, szczególnie dla większej liczby graczy z podanego przedziału. Świetne wykonanie, klimat wyraźnie odczuwalny (włącznie z frustracją małej ilości dostępnych towarów i stania w kolejce niekiedy na próżno), do tego walor edukacyjny.

W dwie osoby gra się...średnio, kolejki są krótkie i czasami zdarzało nam się pasować i w ogóle nie zagrywać kart kolejkowych, bo i tak miałoby to znikomy (lub wręcz żaden) wpływ na sytuację. Niemniej gramy czasami we dwoje, głównie ze względu na wykonanie i klimat/tematykę gry.

Zacznę od tego, że temat bardzo zgrabnie połączony z mechaniką, nie czuć tu naciągania i nie ma się wrażenia, że gra mogłaby być równie dobrze o czymkolwiek. Podoba mi się wredna interakcja, element edukacyjny gry, solidne wykonanie, w sumie to czy coś mi się nie podoba?

Kupione jako prezent. Mimo kilku podejść gra nie chwyciła za serducha - za młodzi chyba jesteśmy :)

Zagrałam pierwszy raz u przyszłych teściów i muszę przyznać, że na mnie gra zrobiła dobre wrażenie. Nie jest w stylu tej całej growej śmietanki jak Abyss czy Osadnicy, czy Smallworld, bardziej w stronę starych planszówek w stylu "dojdź od punktu A do punktu B, po drodze są pola, które będą ci to utrudniać/ułatwiać" (jak Węże i Drabiny czy stare dobre Grzybobranie). Ale choć rozgrywki są powtarzalne, a sama gra raczej nie nadaje się do grania w nią raz za razem, jest całkiem zabawną przystawką na growy wieczór - gra się dosyć szybko, zasady są banalne do wyjaśnienia i może drażni trochę mały wybór list zakupów. Za to zdjęcia produktów, swojski klimat epoki, zdania i teksty, których taki młody growy wyjadacz nie ma prawa pamiętać, ale zna go z opowieści rodziców i dziadków... cóż, miodzio. Mnie gra pasuje. Nie jest rewelacja, ale taką w miarę mocną czwórkę bym dała. Przystawki w końcu są ważne, bo zaostrzają apetyt przed głównym daniem, prawda? ;)

To gra, którą w końcu udało mi się zarazić manią do planszówek wszelkiego rodzaju moich rodziców. Jest ciekawa, dobrze zrobiona, wymaga myślenia i trwa tyle, żeby się nie zmęczyć, a spędzić naprawdę fajny czas. Bardzo dopracowane karty utrzymują realia tamtej epoki, aż niektórym starszym graczom łezka się w oku może zakręcić. Polecam na pewno jako jeden z klasyków.

Gra nie jest taka zła jak mówią. Jest jednak warunek udanej rozgrywki: w tą grę muszą grać osoby, które "wiedzą o co chodzi", a co za tym idzie przeżyły tamte czasy. W innych przypadkach gra szybko sie nudzi.